width=850""

Z dniem 1 września 2017 r. wchodzi w życie nowa podstawa programowa wychowania przedszkolnego. Obowiązkiem dyrektora jest zapoznać z nią nauczycieli. Aby prawidłowo wdrożyć nową podstawę programową, trzeba przypomnieć na czym polega konstruktywistyczna teoria uczenia się, na której założeniach oparta jest nowa podstawa.

W ujęciu konstruktywistycznym dziecko nie uczy się poprzez przyswajanie sobie informacji płynących  z zewnątrz, lecz konstruuje samodzielnie wiedzę w wyniku zbieranych doświadczeń, które nabywa  poprzez poszukiwanie, doświadczenia, eksperymentowanie, samodzielne dochodzenie do wiedzy. Tworzy w ten sposób własny obraz rzeczywistości.Nauczyciel jest osobą stwarzającą dziecku warunki do zdobywania tych doświadczeń.  Stąd w podstawie programowej, warunkach i sposobie realizacji, tyle zapisów dotyczących aranżacji sali, która powinna być odpowiedzią na zainteresowania dzieci i dawać im możliwość samodzielnego dochodzenia do wiedzy. Najważniejsze założenia dydaktyki realizowanej na podstawie konstruktywistycznej teorii uczenia się według Klus-Stańskiej (Dydaktyka według chaosu pojęć i zdarzeń) to:

  • Punktem wyjścia uczenia się jest zawsze aktywność ucznia, zatem przed interwencją nauczyciela niezbędne jest pozostawienie uczniowi czasu na– nawet nieudolne próby radzenia sobie z sytuacją poznawczą oferowaną przez nauczyciela.
  •  Kluczowe w nauczaniu jest stawianie ucznia w sytuacjach problemowych, wywołujących, konflikt poznawczy i umożliwiających jego samodzielność koncepcyjną.
  • Dla wsparcia uczenia się znacząca jest znajomość przed-wiedzy ucznia, wynikającej zarówno z jego pozaszkolnych doświadczeń, jak też stosowanych w szkole indywidualnych strategii «oswajania» opracowywanej wiedzy.
  • Nauczanie polega bardziej na rozpoznawaniu przez nauczyciela, co ma na myśli uczeń, niż na skłanianiu uczniów, by odgadli, co ma na myśli nauczyciel.
  • Uczenie nie polega na przyswajaniu cudzych pojęć, ale na społecznym negocjowaniu znaczeń.
  • W pamięci ucznia pozostają bardziej poznawcze procedury dojścia do wyniku niż te same wyniki jego aktywności umysłowej, zatem ważniejsze dydaktycznie jest, by uczeń samodzielnie próbował działać na różne sposoby, nawet nie dochodząc do wyniku, niż otrzymał od nauczyciela gotowe lub sugerowane sposoby działania.
  • Znaczna część uczenia się zachodzi na poziomie nieświadomym, poza możliwą bezpośrednią kontrolą nauczyciela.
  • Błędy uczniowskie są naturalnym elementem uczenia się, a dopuszczenie do nich jest ważne z punktu widzenia nauczyciela, gdyż mogą one być informacją diagnostyczną i stymulować myślenie.
  •  Planowanie nauczania jest projektowaniem okazji dydaktycznych bez możliwości precyzyjnego określenia cząstkowych efektów” (Klus-Stańska, 2010, s. 313–314).

Oto najważniejsze zmiany w podstawie opracowane w formie tabelarycznej.

  

Polecam szkolenia rady pedagogicznej na temat:

Monitorowanie nowej podstawy programowej

Planowanie pracy wychowawczo-dydaktycznej w sposób gwarantujący realizację nowej podstawy programowej.

Szczegóły w zakładce szkolenia rad pedagogicznych.

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież