LSE - Lepsza Strona Edukacji

Zawód nauczyciela wymaga nieustannego rozwoju oraz poszerzania swoich kompetencji, tak by móc w sposób możliwie jak najbardziej efektywny przekazywać wiedzę najmłodszym. Aktualnie obowiązujące programy ulegają dynamicznym zmianom, dlatego też warto jest być na bieżąco z tego typu kwestiami, tak by przeprowadzane lekcje były zgodne z wszystkimi obecnie panującymi wymogami. To właśnie między innymi dlatego powstała niniejsza strona, w której znaleźć Państwo mogą szerokie spektrum różnego rodzaju materiałów pomocnych zarówno nauczycielom, jak i dyrektorom przedszkoli.

Osoby chcące poszerzać swoją wiedzę z całą pewnością zainteresują się licznymi szkoleniami, które dostępne są również w formie e-learningu, co jest rozwiązaniem bardzo wygodnym i niewymagającym od Państwa czasu na dojazdy. Szkolenia te obejmują między innymi wiedzę z zakresu najnowszych podstaw programowych, odpowiedniego planowania pracy wychowawczo-dydaktycznej, pomysłów na tworzenie kreatywnych oraz inspirujących zajęć i nie tylko.

Praca w przedszkolu to nie tylko praca z dziećmi, ale również z ich rodzicami. Można dyskutować, która sprawia więcej trudności i jest większym wyzwaniem. Dobra współpraca z rodzicami to co najmniej 50 % sukcesu w pracy nauczyciela przedszkola. Aby układała się dobrze, trzeba zbudować dobrą relację z rodzicami swoich wychowanków. Jak to zrobić? Oto kilka wskazówek.

 

Dobrej relacji nie buduje się z dnia na dzień. Rodzice oddają w nasze ręce swój największy skarb, nic więc dziwnego, że przyglądają się nam bacznie. Kiedy zobaczą, że troszczymy się o dzieci, mamy do nich miły stosunek, dobrze się nimi opiekujemy, z czasem nabiorą do nas zaufania. Rodzice obserwują nas w pracy z dziećmi kiedy przyprowadzają je rano i przychodzą po dziecko. Zastanów się, w jakiej sytuacji Cię zobaczą, czy bawiącą się z dziećmi, czy siedzącą przy biurku i wypełniającą dokumenty, rozmawiającą z koleżanką z innej grupy lub woźną czy może rozmawiającą przez telefon. Która z tych sytuacji pozwoli postrzegać Cię jako dobrą nauczycielkę? Rodzic sprawdzi też w jakim stanie jest jego dziecko, Czy jest poprawnie ubrane, stosownie do temperatury, czy nie ma mokrych rękawów przy bluzce, czy zalanego herbatą, mokrego ubrania, czy ma czystą twarz, bez resztek po obiedzie, czy nie jest spocone (szalało, nikt się nim nie zajmował). Przygotuj dziecko na przekazanie go rodzicowi.

Dobrej relacji nie da się zbudować ciągłą krytyką dziecka, dlatego zwracaj się do rodziców nie tylko wtedy gdy chcesz im przekazać złą wiadomość, ale częściej, mówiąc im coś dobrego o dziecku. Kiedy rodzic zobaczy, że nauczycielka widzi dobre strony dziecka, łatwiej będzie mu przyjąć uwagi o niepokojącym zachowaniu. Zawsze jednak trzeba mówić rodzicowi prawdę. Kiedy na początku będzie pytał, czy dziecko płakało, trzeba udzielić mu rzetelnej informacji. Jeśli dziecko płakało mniej niż poprzedniego dnia, przekaż tę informację rodzicowi, przyjmie ją z radością.

W kontaktach z rodzicami konieczne jest ustalenie zasad, aby obie strony wiedziały czego mogą od siebie oczekiwać, a które wymagania nie są możliwe do spełnienia. Trzeba to zrobić na pierwszym zebraniu i wyjaśnić czym są podyktowane.

Oto kilka przykładów:

1. Nie przekazujemy informacji o dziecku w drzwiach sali.

Dlaczego?

• Nie można przekazywać informacji o dziecku w jego obecności, ponieważ to niepedagogiczne

. • Naszą wypowiedź słyszą inne osoby przychodzące do przedszkola co jest naruszeniem tajemnicy służbowej.

• W tym czasie pracujemy z dziećmi i nie możemy zajmować się rodzicem, ponieważ uniemożliwia to zapewnienie należytej opieki pozostałym dzieciom i zagraża ich bezpieczeństwu.

• Przychodzącym po dziecko rodzicom przekazujemy jedynie krótką informację (Dziś płakał krócej, zaczął się bawić, spróbował nowej potrawy, dołączył do zabawy w grupie) i informujemy, jeśli zadziało się coś, o czym rodzic powinien wiedzieć.

Jak wybrnąć z sytuacji, kiedy rodzic jednak próbuje przedłużyć rozmowę. Trzeba powiedzieć „Przepraszam, ale muszę wracać do dzieci, ponieważ boję się o ich bezpieczeństwo. Jeśli Pani sobie życzy, możemy umówić się na rozmowę po godzinach mojej pracy.”

2. Nie jesteśmy w stanie zapamiętać, które dziecko ile zjadło. Pytanie o to, czy dziecko wszystko zjadło to najczęściej zadawane przez rodziców. Trzeba im uświadomić, że ciągłe zadawanie takiego pytania, będzie niepokoić dziecko i zacznie ono stresować się posiłkami i niechętnie jeść. Będzie to taka samospełniająca się przepowiednia. Jeśli dziecko ma problem z jedzeniem trzeba rodzicowi zasugerować, aby udał się do dietetyka, lekarza lub psychologa.

3. Nie ma możliwości, aby dziecko zostało w innej grupie, kiedy wychodzimy na dwór. Nie można ulegać presji rodziców, którzy chcą, aby dziecko nie wychodziło razem z całą grupą na dwór, ponieważ jest po chorobie. Trzeba z całą stanowczością powiedzieć, że nie ma takiej możliwości. Odpowiadacie za bezpieczeństwo dzieci ze swojej grupy i nie możecie zostawić go z inną osobą. Dziecko powinno przyjść do przedszkola wtedy, gdy może uczestniczyć w zajęciach przedszkolnych, a więc również spędzać czas na dworze.

4. Podstawa programowa obliguje Was do codziennego wychodzenia na dwór i w przedszkolu obowiązuje zasada, że „nie ma złej pogody, jest tylko nieodpowiednie ubranie”. Dzieci powinny co najmniej godzinę czasu przebywać na powietrzu. Taka zapowiedź na początku roku wyprzedzi pretensje rodziców o wychodzenie na dwór

. 5. Trzeba określić godzinę do której rodzice mogą przyprowadzić dziecko i na prośbę rodziców o zgodę na późniejsze przyprowadzanie dzieci, odpowiedzieć stanowczo nie, ponieważ:

• dezorganizuje to pracę grupy

• panie woźne muszą wiedzieć ile przygotować naczyń na śniadanie, kuchnia ile porcji na obiad

• przed śniadaniem odbywa się zabawa ruchowa, która pomaga dziecku w przygotowaniu organizmu do lepszego funkcjonowania w czasie zajęć

6. W przedszkolu nie zmusza się dzieci do jedzenia, tylko zachęca do próbowania. Nie ma możliwości nakarmienia 25 dzieci, dlatego muszą nauczyć się jeść same.

7. Nie możemy towarzyszyć każdemu dziecku w łazience, ponieważ musimy zajmować się dziećmi w sali. Pani woźna czasami musi wyjść, aby przygotować naczynia do posiłków, po posiłek, odwieźć brudne naczynia, często też pozmywać je. Jeśli nie ma na sali woźnej nie możemy pozostawić 24 dzieci, aby jednemu podcierać pupę, ponieważ dzieci pozostawione same mogą zrobić sobie krzywdę. Dzieci powinny uczyć się samoobsługi. Również podcierania pupy. Rodzice muszą się pogodzić z tym, że czasami dziecko wróci z pobrudzonymi majteczkami, ponieważ nie potrafi jeszcze dokładnie wykonać tej czynności.

Nie trzeba obawiać się, że rodzice nie będą nas „lubić” gdy będziemy stanowcze. Wbrew pozorom jasne zasady ułatwiają współpracę, a chęć przypodobania się rodzicom za wszelką cenę spowoduje, że i tak będą niezadowoleni i będą oczekiwać coraz więcej ustępstw. Dobry nauczyciel to taki, który jest empatyczny nie tylko w stosunku do dzieci, ale też rodziców. Trzeba pamiętać, że każdy rodzic ma prawo wychowywać swoje dziecko zgodnie z własnymi poglądami i zasadami. Trzeba tylko uświadomić rodzicom, że przedszkole to specyficzne miejsce, gdzie, aby zapewnić dzieciom bezpieczeństwo trzeba przestrzegać pewnych zasad.

Nauczyciel powinien szanować rodziców, starać się ich zrozumieć i w umiejętny sposób komunikować się z nimi.

Kiedy udzielasz informacji o dziecku przestrzegaj następujących zasad:

• nie oceniaj dziecka

• nie mów „jest grzeczne, niegrzeczne” (wykreśl, te słowa ze swojego słownika)

• wypowiadaj się o zachowaniu, nie o dziecku.

• mówiąc o zachowaniu opisuj to co widziałaś: dzisiaj Jaś dwukrotnie uderzył Kacperka, odebrał kilkakrotnie zabawkę koledze, w czasie obiadu wstał kilka razy itp.

• nie używaj słów zawsze i nigdy, ponieważ łatwo je podważyć, to słowa, które zamykają komunikację

• nie radź i nie pouczaj, zaczekaj, aż rodzic zaproponuje rozwiązanie lub wprost o nie spytaj. „Co możemy zrobić w tej sytuacji? Jak Pani reaguje na takie sytuacje w domu? Pani lepiej zna swoje dziecko i wie jakie rozwiązania są najskuteczniejsze.”

• bądź konsekwentna

• pamiętaj o proporcjach (nie mów samych złych informacji o dziecku, powiedz też coś dobrego)

• nie daj się ponieść emocjom

Kiedy rodzic przychodzi ze skargą lub ma o coś pretensje:

• Wykaż zrozumienie – „ Rozumiem, że może być Pani zdenerwowana, to bardzo przykre zdarzenie. Przykro mi, że Jasia to spotkało. To musiało być dla niego i Pani przykre”

• Jeśli znasz sprawę z którą przychodzi rodzic, wyjaśnij swój punkt widzenia, opisując co czujesz. „Dla mnie to również bardzo przykra sytuacja, robię wszystko, aby dzieci były pod moją opieką bezpieczne. W tak dużej grupie dzieci dzieje się jednak tak wiele, że czasami nie zdążymy zareagować. Dołożę wszelkich starań, aby taka sytuacja się nie powtórzyła”

• Jeśli nie znasz dokładnie kontekstu, poproś o wyjaśnienie co się wydarzyło, dopytaj o wszystko i obiecaj, że zajmiesz się wyjaśnieniem zaistniałej sytuacji.

Pamiętaj Rodzicowi najczęściej chodzi o zrozumienie. Informuje nauczycielkę co się stało, aby uzyskać deklarację, że podejmie się starania, aby taka sytuacja się nie powtórzyła. Czeka na wyrażenie przez nauczycielkę chęci pomocy, deklaracji wyjaśnienia sprawy, zajęcia się nią, a nie na wyciągnięcie konsekwencji i szukanie winnego.

Najlepszym sprzymierzeńcem dobrej współpracy z rodzicami jest czas, który musicie im dać, aby nabrali do Was zaufania oraz dzieci, które będą Was lubić, witać się z Wami z radością i chętnie chodzić do przedszkola.

 Powodzenia

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież